Λίγα για τον Ευκάλυπτο

Γένος των φυτών των μυρτοειδών. Καλλωπιστικά δέντρα, μεγάλων διαστάσεων, καταγόμενα από την Αυστραλία που ήρθαν στην Ευρώπη στις αρχές του 19ου αιώνα. Στην Ελλάδα το πρώτο δένδρο φυτεύτηκε στο βοτανικό κήπο Αθηνών το 1864 και στη συνέχεια διαδόθηκε σε όλο το κράτος λόγω των εξυγιαντικών του ιδιοτήτων. Τα άνθη του είναι λευκά, αρωματισμένα.Τα φύλλα των καινούριων κλαδιών είναι πράσινα ωχρά και των παλιών κλαδιών γκριζο-πράσινα. Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αφεψήματος με αντιπυρετικές ιδιότητες αλλά και για αρωματικά λουτρά. Η χρήση του, είτε ως αφεψήματος, είτε ως αιθέριου ελαίου, είναι κυρίως αντισηπτική, μικροβιοκτόνα, απολυμαντική και βοηθητική για το αναπνευστικό σύστημα.
* Στη  Βούλα,  τους ξυρίζουν στην κυριολεξία, γιατί πέφτουν τα φύλλα και λερώνουν τα πεζοδρόμια και γιατί ‘κρύβουν’ τα μαγαζιά τους… και βέβαια, αδιαφορούν αν με το κούρεμα  εξαφανίζουν και τα πουλιά που ζούσαν πάνω στα υπέροχα κλαδιά…

[showad block=2]

Θέλεις να το σχολιάσεις;

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

error: Ψιτ, άσε τις εξυπνάδες !!